Over Bagdad, bijstand en bakstenen

De kerst van 2005 is een bijzondere voor Adnan. Deze brengt hij namelijk niet door in zijn geboorteland Irak, maar ver van huis en haard in een Nederlands asielzoekerskamp. Een lange periode van wachten, onzekerheid en werkeloosheid volgt. Tot 2018. Deze kerst mag Adnan zich met gepaste trots werknemer noemen.

In 1977 wordt Adnan, voluit Adnan Yokhanna Michael Albijwaya, geboren in Iraks op twee na grootste stad Mosul. Adnan, de jongste telg uit een gezin van welgeteld 8 broers, brengt zijn jeugd hier door. Zijn broer is restauranteigenaar in Bagdad. Als die besluit om naar Canada te emigreren is de keuze van Adnan snel gemaakt. Hij neemt het restaurant in Bagdad kosteloos van zijn broer over. Een geschenk uit de hemel voor hem.

Levensgevaar

Het is dan de periode van het presidentschap van Saddam Hoessein. Er heerst relatieve rust in het land in het Midden-Oosten. Als de VS het regime van Saddam ten val brengt, ontstaat echter een machtsstrijd. Adnan is zijn leven niet zeker; ieder moment kunnen aanslagen een einde maken aan zijn leven. Door de machtsstrijd ontstaat bovendien een vijandschap richting minderheden. Adnans christenzijn brengt hem zo in nog groter gevaar.

Vlucht

In 2005 wordt het gevaar te groot. Adnan besluit te vluchten naar Nederland. Zo brengt hij de kerst en jaarwisseling door in een asielzoekerskamp. De asielprocedure die volgt blijkt een lange en slepende te zijn. Ruim twee jaar verkeert de geboren Irakees tussen hoop en vrees. Tot het verlossende woord volgt: hij krijgt een verblijfvergunning.

Onbetaald werk

Vanuit zijn uitkering bij de gemeente Capelle aan den IJssel doet hij, na afronding van de taalschool, zijn uiterste best om betaald werk te vinden. Zonder succes. Alleen onbetaalde stages lijken mogelijk: de groenvoorziening, een schildersbedrijf, een inpakonderneming, de Voedselbank en als tolk bij Vluchtelingenwerk. Keer op keer krijgt hij het deksel op zijn neus, wanneer hij betaald werk probeert te vinden. Met name het gebrek aan diploma’s en eigen vervoer breekt hem op. Adnans eigenwaarde daalt. Is er dan niemand die zijn kwaliteiten op waarde kan schatten?

Ommekeer

In 2018 neemt alles een keer. In de positieve zin! De gemeente Capelle organiseert een banenmarkt. Ook Sander van Intro Personeel Krimpen geeft acte de présence. Enkele dagen later rinkelt Adnans telefoon. Het is Sander met de mooie boodschap dat hij Adnan een baan kan bieden. Op 10 minuten loopafstand van zijn huis welteverstaan. Intro biedt hem namelijk graag een baan aan als opperman bij Aannemersbedrijf C. de Kwaadsteniet.

De Kwaadsteniet

In juni is zijn eerste werkdag een feit. In een (voor Nederland) zeldzame temperatuur van 30 graden sjouwt Adnan zand, stenen en tegels af en aan. De geboren Irakees blijkt een prachtige werkplek getroffen te hebben. Hij omschrijft zijn werkplek als ‘ideaal.’ Zijn directe collega’s, zijn werk, en zijn leidinggevenden bevallen zonder uitzondering uitstekend. Maar ook vice versa. De Kwaadsteniet is dik tevreden over de inspanningen van Adnan. Hij leert zijn vak snel en levert mooi werk af.

Eigenwaarde

Ook over Intro Personeel heeft Adnan alleen maar mooie woorden over. Ze zijn altijd bereikbaar voor vragen en hebben snel antwoorden voor hem. Ook ondersteunen ze hem bij het behalen van zijn VCA-certificaat. Maar bovenal is Intro Personeel voor Adnan de sleutel geweest tot werk. Betaald werk welteverstaan. De sleutel tot waardering die hij ontvangt en die hem zichzelf weer meer laat waarderen. En dat is van onschatbare waarde voor Adnan.